This morning while I was making my bed, I looked through the window and saw the sunrise, I thought of you. I thought about how far and how different we are in every way. This morning sunrise inspired me to write this poem. Here it is, listen. I'll read it to you . . .

 

 I'll Be At Sunrise While You're At Sunset . . . 

While you're in the east

I'll be in the west

I'll be watching the sunrise

While you're watching the sunset

You're in different time

I'm in different zone

Though we're two worlds apart

But we're never alone

I'll be watching the sun

When your day is done

You'll be watching the sun

When my day has begun

As the longest night has come

No trace of the sun but the moon

Slowly close my eyes and whisper

A wish for the sun to come up soon

So I could watch the sunrise

While you watch the sunset

At the farthest end of the horizon

Is the closest to you I could get . . .

 

                                                                                                                                                                                             picture by New York 

 

เช้าวันนี้ฉันตื่นขึ้นมาขณะที่กำลังจัดที่นอนอยู่นั้น ฉันมอง ออกนอกหน้าต่าง

และเห็นพระอาทิตย์กำลังขึ้นเหนือ ขอบฟ้า
. . .

ฉันคิดถึงเธอ . . .
คิดถึงว่าเราช่างห่างไกลกันและแตกต่างกันในทุกๆด้าน

พระอาทิตย์ขึ้นครั้งนี้
เป็นแรงดลใจให้ฉันแต่งกลอนนี้ขึ้นมา

และนี่คือบทกลอนบทนี้ . . . ฟังนะ . . .ฉันจะอ่านเธอให้ฟัง
. . .


ตะวันขึ้นขอบฟ้า เมื่อ ตะวันลาจากไป . . .

เมื่อเธอนั้น อยู่ฝั่ง บูรพา

ฉันนั้นมา ทางฟ้า ปัจฉิม

 เธอมองฟ้า
เมื่อตะวัน ลาสู่ดิน

 
ยามฉันผิน มองตะวัน นั้นขึ้นมา

 
เธออยู่ใน เวลา ที่ต่างกัน

ฉันอยู่ใน อีกวัน ที่ต่างไป

เราห่างกัน
เสมือน โลกสองใบ

แต่หัวใจ เราไม่ เดียวดาย

เมื่อฉันนั่ง เหม่อมอง แสงตะวัน


เมื่อยามที่ แสงจันทร์ นั้นเยือนเธอ

เมื่อเธอนั่ง เหม่อมอง แสงตะวัน

ก็คือวัน ของฉัน เริ่มต้นเสมอ

ยามค่ำคืน แสนเหงา เข้ามาเยือน

ฉันเฝ้ามอง แต่เดือน ไม่เห็นตะวัน

หลับตาลง
ขอพร จากแสงจันทร์

ขอให้ตะวัน คืนพลัน สู่ใจ

เพื่อฉันได้ เห็นตะวัน ขึ้นขอบฟ้า

เพื่อเธอได้ เห็นตะวัน ลาจากไป

ที่สุดขอบ
ฟากฟ้า ไกลแสนไกล

ที่สุดของ หัวใจ ได้ใกล้เธอ . . .

 

 

edit @ 30 Apr 2009 20:11:01 by newyork

edit @ 13 May 2009 23:52:36 by newyork

 

edit @ 30 May 2009 19:45:16 by newyork

edit @ 4 Jun 2009 21:32:02 by newyork

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

ถ้าเป็นเหมือนกลอนตะวันขึ้นขอบฟ้าเมื่อตะวันลาจากไปจริงๆ ขออวยพรให้ได้พบกันเร็วๆนะคะ

#1 By K.Art (71.190.207.151) on 2009-04-23 22:48

สาธุ... เป็นคำอวยพรที่เต็มใจรับที่สุดในโลกเลยค่ะconfused smile

#2 By newyork on 2009-04-25 00:21

แปลกนะ..ผมว่าคนสองคนต่อให้อยู่ห่างกันลับขอบฟ้าเพียงไหน ก็ยังคิดถึงกันได้ เห็นเพียงตะวันลาลับ
ก็คิดถึงขึ้นมาแล้ว ทั้งที่อีกฝั่งตะวันเพียงเพิ่งเริ่มต้น
ความคิดถึงนี่..ช่างไปได้ไกลจริงๆ....
และถ้าอีกฟากฝั่งรับรู้..คงเป็นเรื่องที่แสนดี
.....

#3 By nanin on 2009-08-28 23:06