This Life This Dream

                                                                                     Picture by V.C

ชีวิต . . . 

ชายคนนึงที่เร่ร่อนออกจากบ้านไปเป็นเวลาหลายปี

กระตือรีอร้นที่จะกลับไปหาความสุขความรู้สึกอบอุ่นของการกลับ

มาบ้าน อายุยิ่งมากขึ้นความรู้สึกก็ยิ่งแรงกล้ามากขึ้นตาม

มีใครบ้างจะเข้าใจในความรู้สึกของการคิดถึงบ้านบ้างไหม . . .



                                                                                       Picture by New York

The letter in the bottle . . .

I wrote a letter to you.

But I don’t know when you get to read it.

Because that is a drifting letter in the bottle.

I don’t know when will it flow into your harbor. . .


จดหมายในขวดแก้ว . . .

ฉันเขียนจดหมายถึงเธอ

แต่ฉันไม่รู้ว่าเธอจะได้อ่านมันหรือเปล่า

เพราะว่ามันร่องลอยอยู่ในขวดแก้ว

ฉันไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจะลอยไปถีงฝั่งของเธอสักที . . . 

 

                                                                                                Photographed by New York

Suffering . . .

A deep and unforgettable love, collapsed in an overnight,
like the setting sun in late autumn, and also the beginning
of frozen darkness. Since that moment, wine, pain, and darkness
always seem to follow. Without the support of life, and the goal of
survival, just like a man without a heart, without a mind,
and without a soul. “To start over” is a simple sentence,
but it's not easy to build up such rich affection.
To start it over . . . Life is short,
looking forward to the warm spring that will soon arrive . . .

ความทรมาน . . .

ความรักที่ดื่มด่ำและยากแก่การลืม ได้พังทลายลงเพียงข้ามคืน

เหมือนอาทิตย์ตกในปลายฤดูใบไม้ร่วง และก็เป็นการเริ่มต้น

ของความมืดอันหนาวเหน็บ นับแต่นั้นมา เหล้า ความปวดร้าว

และความมืดมน ก็ได้ติดตามมาอยู่เสมอ ปราศจากแรงดลใจจากชีวิต

และจุดมุ่งหมายของการดำเนินชีวิต ก็เหมือนกับคนที่ไม่มีหัวใจ

ไม่มีความนึกคิด และไม่มีจิตวิญญาณ "เริ่มต้นใหม่" เป็นประโยคที่ฟังดูง่ายๆ

แต่ไม่ง่ายเลยที่จะสร้างความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้ง

เริ่มต้นใหม่ . . . ชีวิตมันสั้น

ได้แต่รอความอบอุ่นของฤดูใบไม้ผลิที่กำลังจะมาในไม่ช้านี้ . . .

                                                                               picture by New York

 

Family . . .

Family is warm, harmonious, and happy.

Family is a paradise of wandering people.

Home is the best resting place.

Love family, miss family, the feeling of coming

back home is really good.

I am a man who love family , home is the most

important supporting of my life .

Wish every corner is filled with family warmth.

ครอบครัว . . .

ครอบครัวคือความอบอุ่น ที่ประสานกันและมีความสุข

ครอบครัวคือสวรรค์ของคนพเนจร บ้านคือที่พักผ่อนที่ดีที่สุด

รักครอบครัว คิดถึงครอบครัว ความรู้สึกที่จะได้กลับบ้านมันดีมากเลย

ฉันเป็นคนที่รักครอบครัว บ้านเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ค้ำจุนชีวิตฉัน

ขออวยพรให้ทุกมุมโลกเต็มไปด้วยครอบครัวที่อบอุ่น

 

                                                                                                             Photographed By New York

 

The Beauty Of Thoughts . . . 

When I'm homesick I could choose to cry alone.

When I suffer complaints, I could clench my teeth
to endure it.

In the way of thinking how to deal with my own emotions.

Still not be able to learn whether or not to choose to
give up or to forget.

Separation should allow yourself getting used to the
banishes of the soul,

no matter how the seasons come and go.

Do not care how life is burning, perhaps it is former debt

or the edge of the afterlife.

Let true love banishing to the horizon without boundaries

edgeless of painful suffering.

Pain….. is also a kind of beauty

ความสวยงามของความคิด. . .

เมื่อใดที่ฉันคิดถึงบ้าน ฉันสามารถเลือกที่จะร้องไห้คนเดียวได้

เมื่อใดที่ฉันทนทุกข์ทรมาน ฉันก็สามารถกัดฟันสู้มันได้

เปรียมเสมือนว่าคิดหาทางที่จะจัดการกับความรู้สึกของตัวเอง

แต่ก็ยังไม่เคยเรียนรู้ว่าจะเลือกที่จะยอมแพ้หรือลืมมันไปดี

การแยกทางกันควรจะเป็นการที่ให้ตัวเองได้มีโอกาสที่จะชินกับการ

ที่จะไม่มีจิตวิญญาณ ไม่ว่าฤดูกาลจะเปลี่ยนไป

ไม่แคร์ว่าชีวิตจะรุ่มร้อน อาจจะเป็นหนี้กรรมเก่าที่ต้องชดใช้

ปล่อยให้รักแท้สลายไปที่ปลายฟ้า

ไร้ขอบเขตของความเจ็บปวดทรมาน

ความเจ็บปวด . . . . . ก็คือความสวยงามอีกแบบนึง

  

                                                                                             Photographed By New York

Calm Down . . .

Once I had a stroll among the misty forest in the morning,

enjoying and breathing the serenity breath.

Once had sat by the embankment at sunset,

listening to the sound of weary birds return home.

Sigh through the years that passed by with no traces left behind.

Winter, is a season when people can calm down to think deeply.

สุขุม . . .

ครั้งหนึ่งฉันเคยเดินเล่นท่ามกลางป่าไม้หมอกคลุมในยามเช้า

ชื่นชมบรรยากาศและอากาศที่สดชื่น

ครั้งหนึ่งฉันเคยนั่งอยู่ริมเขื่อนดูอาทิตย์ตกดิน

ฟังเสียงเหนื่อยอ่อนของนกที่กำลังบินกลับรัง

ถอนหายใจผ่านเดือนปีที่ผ่านไป ไม่ทิ้งร่องรอยไว้ข้างหลังเลย

ฤดูหนาว เป็นฤดูที่ทำให้คนเราสามารถพิเคราะห์ใคร่ครวญได้อย่างสุขุม

Recalling The Childhood

During my childhood, I enjoy the feeling of the evening the most.

My father was always riding the motorcycle home

and take me out after work.

Slight wind, roadside trees, the distant mountains,

orange-red clouds on the horizon . . . with the sunset afterglow.

Travel on the countryside small road, so beartiful, beautiful . . .

My father always put doun his chin on my head,

humming a song of his own, although it is not in tune,

but is very pleasant to hear.

When I grew up, I promise to buy a good car to honor him,

but didn't get to do it.

How much I miss listening to the song that no in tune again.

Until now I still enjoy the evening,

because it has the most beautiful childhood memories.

Cherish every moment you have! 
 

หวลนึกถึงเมื่อยังเด็ก . . .

เมื่อฉันเป็นเด็ก ฉันชอบความรู้สึกของตอนเย็นๆมากที่สุดเลย

พ่อชอบขับมอเตอร์ไซที่มีอยู่คนเดียวในบ้าน

และก็พาฉันออกไปข้างนอกหลังจากกลับมาจากทำงาน

ลมพัดอ่อนๆ ต้นไม้ข้างๆทาง และภูเขาที่เห็นแต่ไกล

เมฆสีส้มสีแดงที่ปลายฟ้า ของแสงอาทิตย์ตกดิน

ขี่ไปตามถนนชนบทเล็กๆ สวยมาก . . . สวยมาก

พ่อจะเอาคางของท่านมาวางไว้บนศรีษะของฉัน

และจะงึมงำเพลงของเขา ที่ถึงแม้นว่าจะฟังไม่เป็นเพลง

แต่ก็เพลินดีที่ได้ฟัง เมื่อฉันโตขึ้นฉันสัญญาว่าจะซื้อรถให้พ่อ

สักคัน แต่ก็ไม่มีโอกาศที่จะทำได้

ฉันคิดถึงที่จะได้ยินเสียงเพลงทีไม่เป็นทำนองนั้นอีกสักครั้ง

จนถึงทุกวันนี้ ฉันก็ยังชอบช่วงเวลาเย็นอยู่

เพราะว่ามันเป็นความทรงจำที่สวยงามที่สุดของฉันเมื่อตอนเด็ก

ทะนุถนอมทุกช่วงเวลาที่คุณมีอยู่ . . .

Beijing

Beijing's autumn comes so directly. It is cool but not cold during the morning and night.

As long as wearing a jacket that will do. But for me who lives in the south, still can not be

adapt to such dry weather.

The sunshine at noon is big but not hot, but the skin is easy to be tanned.

But you can easily accept the kind of warmth . . .

The surrounding environment is also changing.

The leaves grow yellow and begins to fall, the dusty day is filled with the humid wind,

the occasional rain brings more stronger autumn chill in Beijing.

In the evening the lovely sunset is falling in the west, the orange light shines on the

distant mountains so beautiful as a Chinese painting . . .

I have been to Zhong Gulou several times near by ally to make a movie.

I feel very related, because I grew up in that kind of environment.

The alley in the morning in Beijing is not completely deserted with variety of

hot northern breakfast. The people who get up early to say good morning to

the neighbors, which is rare neighboring care in modern cities.

There are the historical footsteps and also ancestral heritage rorm generation to

generation. I cherish the past life and worship the technologies of the future world,

but I wonder the distance between people will be farther away or not, whether

ancestral heritage can be sustained . . . . .

เบจิง

ฤดูใบไม้ร่วงที่เบจิงมาถึงรวดเร็วจริงๆ แม้จะหนาวแต่ก็ไม่หนาวนัก

ในช่วงเช้ากับกลางคืนถ้าได้ใส่เสื้อกันหนาวก็พอแล้ว

แต่สำหรับฉันผู้ซึ่งอาศัยอยู่ตอนใต้ ยังไม่อาจปรับตัวได้กับอากาศที่แห้งเช่นนี้

แสงแดดที่นี่แรงแต่ไม่ร้อนแต่ผิวก็คล้ำได้ง่ายเหมือนกัน แต่ก็ง่ายที่จะรับกับความอบอุ่นนี้

สิ่งแวดล้อมรอบๆของที่นี่ก็เปลี่ยนไป ใบไม้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและเริ่มจะร่วงแล้ว

วั้นที่ขมุกขมัวปรกคลุมไปด้วยอากาศที่ชื้น บ่อยครั้งฝนที่ตกลงมาทำให้อากาศในฤดู

ใบไม้ร่วงหนาวขึ้นไปอีกในเบจิง 

ในยามเย็นพระอาทิตย์ที่สวยงามกำลังตกอยู่ทางทิศตะวันตก แสงสีส้มส่องสว่างอยู่ทาง

เทือกเขาไกลๆ ช่างสวยงามเหมือนภาพวาดจีน...

ฉันเคยไปที่ 'จ้องกูโหลว' มาหลายครั้งแล้ว ใกล้ๆกับตรอกที่เคยไปถ่ายหนัง

ฉันรู้สึกคุ้นๆเพราะว่าฉันก็โตมากับสิ่งแวดล้อมแบบนี้

ในตรอกตอนเช้าที่เบจิงไม่เงียบเหงาซะที่เดียว มีอาหารเช้าของทางเหนือหลายอย่าง

ผู้คนตื่นแต่เช้าและทักทายกับเพื่อนบ้าน ซึ่งหายากมากในเมืองสมัยใหม่

มีร่องรอยของประวัดศาสตร์และอารยธรรมเก่าๆของบรรพบุรุษจากยุคหนึ่งไปสู่ยุคหนึ่ง

ฉันเห็นความสำคัญของชีวิตในอดีตกาล และก็นิยมวิวัฒนาการของโลกอนาคต

แต่ฉันยังสงสัยว่าระยะทางระหว่างคนจะยิ่งห่างไกลกันขึ้นเรื่อยๆหรือไม่

และจะสามารถผดุงมรดกทางวัฒนธรรมของบรรพบุรุษไว้ได้หรือไม่.....

Life Lamp

On this piece of pure land, I enjoy a moment of loneliness, watch the setting sun

on the fiery red clouds from far distant. Listening to the gentle breeze rustling

through the forest and enjoying the last ray of warmth before the night falls.

Although the night is cold but it's starry sky. Sometimes the meteor across

the sky represents a dying life lamp . . .

In our lives,there are many emotions, parents deep affection, men and women

sentimental, the elders guding and help situation, friendship affection, and so on

there are many emotion. These feelings are hard to give up from life. They are

the burden of responsible for these feelings. How to face and deal with these

feelings?

I have been to many remote mountain tribe, where the people is not rich,

but they seriously face the emotion and live happily everyday. money is

not the most important thing in life. It is important to know how to face life,

until life lamp extinguished.

ตะเกียงแห่งชีวิต

บนผืนแผ่นดินที่บริสุทธิ์แห่งนี้ ฉันได้ชื่นชมกับช่วงเวลาของความเดียวดาย

เฝ้าดูพราะอาทิตย์ที่กำลังจะตกดินกับหมู่เมฆสีแดงดั่งเปลวเพลิงอยู่ไกลๆ

ฟังเสียงลมพัดอ่อนๆผ่านแมกไม้ ชื่นชมแสงสุท้ายที่อบอุ่นก่อนค่ำคืนจะครอบงำ

แม้ว่าค่ำคืนจะหนาวเหน็บ แต่ก็ยังมีหมู่ดาวบนท้องฟ้า บางคราวดาวตกพุ่งผ่าน

ฟ้าเป็นตัวแทนของตะเกียงแห่งชีวิตที่กำลังจะดับ . . .

ในชีวิตของคน มีมากมายหลายความรู้สึก ความซาบซึ้งต่อพ่อแม่

ความรักของชายหญิง ผู้สูงอายุช่วยแนะแนวเรื่องราว มิตรภาพระหว่างเพื่อน

เป็นต้น มีมากมายหลายความรู้สึก และความรู้สึกเหล่านี้ยากที่จะขจัดออก

ไปจากชีวิตได้ มันเป็นภาระที่ต้องแบกรับกับความรู้สึกเหล่านี้เอาไว้

จะเผชิญหน้าและจัดการกับความรู้สึกเหล่านี้ได้อย่างไร

ฉันเคยไปที่หมู่บ้านชาวเขาหลายครั้ง ที่ซึ่งผู้คนไม่ร่ำรวยอะไร

แต่พวกเขาเผชิญหน้าอย่างจริงจังกับความรู้สึกเช่นนี้ด้วยความสุขทุกวี่ทุกวัน

เงินไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดของชีวิต สิ่งที่สำคัญคือรู้จักที่จะเผชิญหน้ากับชีวิต

ได้อย่างไร . . . จนกว่าตะเกียงแห่งชีวิตจะดับไป

Sad Autumn

          Once again the commming of autumn, and once again brought back mamories of the season. People grow up day by day, as they grow older their thoughts also become more mature day by day. But I really want to return to the past, return to the carefree childhood.  Why are these ideas? Why do I always cherish the memory of the past? I don't know what other I should talk about? I only want to say that I will write down the feeling of to day. I will write down the depression and salitude of today. And I also will write down the sadness and pain of today.

                       Year goes by, cherish the present.

ฤดูใบไม้ร่วงที่แสนเศร้า

อีกครั้งแล้วที่ฤดูใบไม้ร่วงกำลังจะมา และก็เป็นอีกครั้งที่นึกถึงความหลังของฤดูนี้

ผู้คนก็เติบโตขึ้นทุกๆวัน เมื่อเขาโตขึ้นความคิดก็โตขึ้นตามไปด้วยทุกวันเช่นกัน

แต่ฉันอยากกลับไปสู่อดีต กลับไปสู่ความไร้กังวลของเมื่อตอนเป็นเด็กๆ

ทำไมมีความคิดเหล่านี้ ทำไมฉันถึงเก็บความทรงจำในอดีตไว้ในใจเสมอ

ฉันไม่รูว่ามีเรื่องอะไรอื่นที่ควรจะพูดถึงอีก

ฉันเพียงแต่ต้องการที่จะบอกว่าฉันจะบันทึกความรู้สึกของวันนี้ลงไป

บันทึกความกดดันและความเดียวดายของวันนี้

และก็บันทึกความเศร้าและความเจ็บปวดของวันนี้

         เดือนปีผ่านไป ทะนุถนอมปัจจุบันเอาไว้.

คิดคำนึง

คนเราเป็นสัตว์โลกที่เต็มไปด้วยความรู้สึก

เมื่อความสะเทือนใจนั้นได้หยุดลง แต่ก็ยังมิอาจลืมมันได้

ทะนุถนอมอดีตและคิดถึงผู้คนที่รักและเพื่อนๆที่ตายจากไป

ไม่ว่าอะไรที่ทำให้ความรู้สึกนั้นครุกลุ่นขึ้นมา

ได้ยินเพลงเศร้าหรือดูหนังดูละครที่มีเหตุการณ์ที่คล้ายคลึงกัน

คิดกลับไปถึงผู้ที่เป็นญาติมิตร และเพื่อนพ้องที่เราคิดถึง

พวกเขาได้ทำอะไรบ้างเมื่อตอนที่ยังมีชีวิตอยู่

แต่ก็ไม่อาจจะลืมและขจัดพวกเขาออกไปจากความคิดได้

พยายามคิดถึงตัวเองว่า เมื่อเราจากโลกนี้ไปแล้ว

เราก็จะเป็นสิ่งที่ผู้คนอีกรุ่นหนึ่งต้องคิดถึง

จะทำได้อย่างไร ด้วยแรงดลใจ ด้วยหัวใจ หรือด้วยอารมณ์ความรู้สึก

ด้วยสิ่งต่างๆที่สามารถจะทำได้ ที่ซึ่งก็ได้ทำมาแล้วในชีวิต

เช่นนั้นความรักก็เป็นสิ่งที่มีอำนาจที่ยิ่งใหญ่

รักคนที่คุณรัก รักผู้คนรอบข้างคุณ รักต้นไม้ใบหญ้าทุกต้นในโลก

ให้โลกนี้อบอุ่นไปด้วยความรัก เช่นนั้นแล้วชีวิตนี้ก็คุ้มค่าสำหรับการมีชีวิต...

edit @ 27 Apr 2009 19:57:45 by newyork

edit @ 11 May 2009 20:58:03 by newyork

edit @ 19 May 2009 21:10:22 by newyork

edit @ 4 Jun 2009 23:09:31 by newyork