This Life This Dream

           เมื่อคืนนี้ขณะขับรถกลับบ้านประมาณทุ่มครึ่ง มองตรงไปเห็นพระจันทร์เต็มดวงใหญ่มากอยู่ทางปลายฟ้า ใหญ่จนเหมือนกับโลกอีกใบก็ว่าได้ รีบกลับบ้านไปหยิบกล้องมาเพื่อจะถ่าย ขึ้นไปข้างบนบ้านก็แล้ว ลงไปและออกไปหลังบ้านก็แล้ว แต่ก็ไม่เห็นเพราะถูกหลังคาบ้านข้างๆบัง น่าเสียดาย แต่ระหว่างนั่งทานข้าวอยู่เหลือบมองออกไปนอกหน้าต่าง ก็เห็นพระจันทร์โผล่ขึ้นมา แต่คราวนี้ลูกไม่ใหญ่เท่าเดิมแล้ว แต่ก็ยังใหญ่พอสมควร และแถมมีเมฆเป็นเส้นบังประปลายสวยมาก เลยหยุดกินข้าวและหยิบกล้องออกมาถ่าย แต่ถ่ายยังไงๆก็ได้ภาพไม่เหมือนกับที่สายตาเห็น 

           ถ่ายภาพพระจันทร์เมื่อคืนนี้เลยทำให้นึกถึงอีกภาพของพระจันทร์ที่เคยถ่ายเก็บเอาไว้ แต่เป็นพระจันทร์ตอนกลางวัน ซึ่งมองเผินๆแล้วจะเหมือนเมฆกลมๆ ที่อยู่บนฟ้า เคยนึกสงสัยว่าตอนที่เรามองดวงจันทร์ตอนกลางวันดวงนี้อยู่นั้น ซึ่งเป็นตอนกลางคืนของอีกฟากฟ้านึง จะมีใครคนนึงกำลังมองดวงจันทร์ดวงนี้อยู่ด้วยไหม. . . . .

พระจันทร์กลางวัน

ในคืนหนึ่ง จันทร์ส่อง สีทองนั้น

ในกลางวัน จันทร์ขาว ราวเมฆใส

ในอีกแห่ง ที่ห่าง กันแสนไกล

รู้สึกถึง หัวใจ บ้างไหมเธอ . . .

เฝ้าส่งความ อาวรณ์ เป็นกลอนฝาก

คิดถึงมาก อยากรู้ อยู่ดีไหม

ถ้อยคำถึง จันทรา สู่ฟ้าไกล

โปรดบอกใคร คนนั้น ฉันจะรอ . . .

ยืนเหม่อมอง จันทร์ขาว ราวเมฆใส

ส่งหัวใจ ถึงจันทร์ สีทองนั้น

ขอให้เธอ แหงนมอง จ้องดวงจันทร์

ทุกคืนวัน ฉันจะอยู่ คู่กับดาว . . .

ในคืนซึ่ง จันทร์ส่อง สีทองนั้น

ในกลางวัน จันทร์ขาว ราวเมฆใส

เปรียบเสมือน สองจันทร์ กับหนึ่งใจ

ส่งคำให้ อีกใจ นั้นได้ยิน . . .

 อดไม่ได้ที่จะใส่เพลงนี้ลงไปด้วย ชอบทั้งสองเพลง ทั้งสองความรู้สึก